සහය කළමනාකාර තනතුරු, ඉහළ වගකීම් සහ ආතතිය පසුපස හඹායන සාම්ප්‍රදායික “Hustle Culture” එක දැන් ඉවරයි. නූතන තරුණ පරපුර තමන්ගේ වෘත්තීය ජීවිතය වටා ශක්තිමත් වැටක් බඳින්නේ ඇයි?

දශක ගණනාවක් තිස්සේ අපිට වෘත්තීය සාර්ථකත්වය (Career Success) ගැන උගන්වා තිබුණේ එකම එක රේඛීය කතාවකි: “ආයතනික ඉණිමඟේ ඉහළටම යන්න, කළමනාකාර තනතුරක් (Managerial Title) ලබාගන්න, වැඩි පිරිසක් පාලනය කරන්න, සහ ඒ සමඟ එන අධික මානසික ආතතිය සහ වැඩ පීඩනය ජීවිතයේ සාමාන්‍ය කොටසක් ලෙස බාරගන්න.”

නමුත් වර්තමාන රැකියා ක්ෂේත්‍රය තුළ නිහඬ විප්ලවයක් සිදුවෙමින් පවතිනවා. එය හඳුන්වන්නේ “Quiet Ambition” (නිහඬ අභිලාෂයන්) ලෙසයි.

Quiet Ambition කියන්නේ කම්මැලි වීමට හෝ වැඩ මඟහැරීමට නොවෙයි. එයින් අදහස් කරන්නේ, තමන්ගේ ජීවිතයේ වටිනාකම සහ සාර්ථකත්වය මැනීමේ මිනුම්දණ්ඩ රැකියා තනතුරකින් ඔබ්බට ගෙන ගොස්, “ජීවන රටාවේ ගුණාත්මකභාවය” (Quality of Life) මත තීරණය කිරීමට පෙළඹීමයි.

පැරණි අභිලාෂයන් සහ නිහඬ අභිලාෂයන් අතර වෙනස

පැරණි අභිලාෂයන් (Old Ambition)	නිහඬ අභිලාෂයන් (Quiet Ambition)
රැකියා තනතුර (Job Title) තමන්ගේ අනන්‍යතාවය කර ගැනීම.	රැකියාව යනු ජීවත් වීමට මුදල් සපයන එක් මාර්ගයක් පමණක් ලෙස දැකීම.
කළමනාකාරීත්වය පැහැදවීම සඳහා රෑ බෝ වනතුරු කාර්යාලයේ වැඩ කිරීම.	නියමිත වේලාවට, කාර්යක්ෂමව තමන්ගේ කාර්යය නිම කර නිවස බලා යාම.
සෞඛ්‍යය සහ පවුල කැප කරමින් උපරිම ආදායමක් සහ උසස්වීම් සෙවීම.	මානසික නිදහස, ස්වාධීනත්වය (Autonomy) සහ නිදහස් කාලය උපරිම කර ගැනීම.
තමන් යටතේ වැඩ කරන කණ්ඩායමේ ප්‍රමාණයෙන් වටිනාකම මැනීම.	තමන් සතු විනෝදාංශ (Hobbies) සහ පෞද්ගලික සබඳතාවල ගුණාත්මකභාවයෙන් වටිනාකම මැනීම.

මෙම වෙනසට හේතුව කුමක්ද?

නූතන ශ්‍රම බලකාය, විශේෂයෙන්ම තරුණ වෘත්තිකයන්, තමන්ගේ දෙමාපියන් අධික ලෙස වැඩ කරමින් (Overworking) සෞඛ්‍යය නැති කරගන්නා ආකාරය සහ ආයතනික ලෝකයේ පීඩනයට ගොදුරු වන ආකාරය කුඩා කල සිටම දැක තිබෙනවා.

පර්යේෂණවලින් හෙළි වී ඇත්තේ අද වන විට බොහෝ දෙනෙක් ඉහළ කළමනාකාර තනතුරු (Managerial Positions) ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ, ඒ සමඟ එන 10% ක හෝ 15% ක වැටුප් වර්ධනයට වඩා තමන්ගේ සති අන්තයේ නිදහස (Weekends) සහ සවස කාලය (Evenings) වටිනා බව වටහාගෙන ඇති නිසයි. ඔවුන් වෘත්තිය වෙනුවෙන් ජීවත් වීම වෙනුවට, ජීවත් වීම වෙනුවෙන් වෘත්තිය තෝරාගෙන තිබෙනවා.

┌────────────────────────────────────────────────────────┐
│                   සාර්ථකත්වයේ නව දැක්ම                 │
├────────────────────────────────────────────────────────┤
│ * සාම්ප්‍රදායික දැක්ම --> දියුණුව = ඉහළ තනතුරු + වැඩි වගකීම්  │
│ * Quiet Ambition  --> දියුණුව = ස්වාධීනත්වය + මානසික සුවය │
└────────────────────────────────────────────────────────┘

නිහඬ අභිලාෂයන් සහිත පුද්ගලයෙකු ලෙස ජීවිතය සමබර කරගන්නේ කෙසේද?

1. සීමාවන් පැනවීම (Set Firm Boundaries): රැකියා වේලාවෙන් පසුව (උදාහරණයක් ලෙස සවස 5:00 න් පසු) රාජකාරි ඊමේල් හෝ දුරකථන ඇමතුම්වලට පිළිතුරු දීම හිතාමතාම සීමා කරන්න. වැඩ සහ පෞද්ගලික ජීවිතය අතර පැහැදිලි ඩිජිටල් වැටක් (Digital boundary) ඉදි කරන්න.
2. තනතුරෙන් ඔබ්බට අනන්‍යතාවයක් හදන්න: “මම මෘදුකාංග ඉංජිනේරුවෙක්” හෝ “මම බැංකු නිලධාරියෙක්” කියා හඳුන්වා දෙනවා වෙනුවට, රැකියාවෙන් බැහැරව ඔබ ආශා කරන විනෝදාංශයක්, ක්‍රීඩාවක් හෝ කලාවක් (උදා: චිත්‍ර ඇඳීම, සංචාරය, ලිවීම) වෙත යොමු වී ඔබේ සැබෑ අනන්‍යතාවය එතැනින් සොයාගන්න.
3. ඵලදායීතාවය උපරිම කරන්න: කාර්යාලයේ සිටින පැය කිහිපය තුළ උපරිම අවධානයෙන් යුතුව (Deep Work) ඔබේ වගකීම් සියල්ල නිම කරන්න. ඔබ නියමිත වේලාවට වැඩ අවසන් කර යන විට ආයතනයට ඔබ ගැන කිසිදු ගැටලුවක් මතු වන්නේ නැත.

අවසාන අදහස

ඔබ ඉහළ තනතුරු පස්සේ දුවන්න කැමති නැති නිසා ඔබ කම්මැලි හෝ අභිලාෂයක් නැති කෙනෙක් කියා සිතන්න එපා. ඔබ කරන්නේ ඔබේ අභිලාෂයන් රැකියාව දෙසට නොව, ඔබේ සැබෑ ජීවිතය දෙසට හරවා ගැනීමයි. TrueInkDaily කියවන්නන් වන ඔබ මතක තබා ගත යුත්තේ, ලෝකයේ වටිනාම ධනය වන්නේ බැංකු ගිණුමක ඇති ඉලක්කම් ප්‍රමාණය නොව, තමන්ගේම කාලය තමන්ට කැමති පරිදි හැසිරවීමට ඇති නිදහසයි!